伟人一语传九天，百万少年走如烟。拜辞庭闱异乡去，不学文章学耕田。荒山野岭风夜吼，茅屋绳床灯如豆。群鼠绕枕去复来，梦中惊起泪满袖。日出而作入而息，渴饮崖泉倦倚石。寒山伐薪多风霜，春雨插田一蓑笠。夏日田亩半焦土，冬后已无粟可煮。广阔天地竟如何，饥来掘尽芭蕉树。昔日同窗偶相聚，痛哭狂歌醉欲死。世味年时细味之，漫漫人生乃如此。况复故园山水隔，云雾茫茫归未得。忍使天下父母心，不伤老病伤离别。黄钟毁弃剑深埋，瓦釜雷鸣鬼登台。年年斗争无宁日，岂独误尽一代才。初闻招工疑非真，群起夺路技纷纷。不堪归心急似火，犹自强说要扎根。追查三代论血统，错投黑胎罪深重。今年忍辱复明年，和泪和血和惶恐。孤影残月夜茫茫，此时痛彻百回肠。冥冥苍天呼不应，可怜迷途一羔羊。二十年间如闪电，乾坤几度风云变。当时浪漫少年郎，对镜黯然纹生面。个人沉浮何足言，且喜国运复本原。谎言推翻百废兴，从今再振民族魂。神州改革起风雷，荒唐岁月去不回。惟有旧事长相忆，每年今日一徘徊。
wěi伟rén人yī一yǔ语chuán传jiǔ九tiān天，bǎi百wàn万shào少nián年zǒu走rú如yān烟。bài拜cí辞tíng庭wéi闱yì异xiāng乡qù去，bù不xué学wén文zhāng章xué学gēng耕tián田。huāng荒shān山yě野lǐng岭fēng风yè夜hǒu吼，máo茅wū屋shéng绳chuáng床dēng灯rú如dòu豆。qún群shǔ鼠rào绕zhěn枕qù去fù复lái来，mèng梦zhōng中jīng惊qǐ起lèi泪mǎn满xiù袖。rì日chū出ér而zuò作rù入ér而xī息，kě渴yǐn饮yá崖quán泉juàn倦yǐ倚shí石。hán寒shān山fá伐xīn薪duō多fēng风shuāng霜，chūn春yǔ雨chā插tián田yī一suō蓑lì笠。xià夏rì日tián田mǔ亩bàn半jiāo焦tǔ土，dōng冬hòu后yǐ已wú无sù粟kě可zhǔ煮。guǎng广kuò阔tiān天dì地jìng竟rú如hé何，jī饥lái来jué掘jìn尽bā芭jiāo蕉shù树。xī昔rì日tóng同chuāng窗ǒu偶xiāng相jù聚，tòng痛kū哭kuáng狂gē歌zuì醉yù欲sǐ死。shì世wèi味nián年shí时xì细wèi味zhī之，màn漫màn漫rén人shēng生nǎi乃rú如cǐ此。kuàng况fù复gù故yuán园shān山shuǐ水gé隔，yún云wù雾máng茫máng茫guī归wèi未dé得。rěn忍shǐ使tiān天xià下fù父mǔ母xīn心，bù不shāng伤lǎo老bìng病shāng伤lí离bié别。huáng黄zhōng钟huǐ毁qì弃jiàn剑shēn深mái埋，wǎ瓦fǔ釜léi雷míng鸣guǐ鬼dēng登tái台。nián年nián年dòu斗zhēng争wú无nìng宁rì日，qǐ岂dú独wù误jìn尽yí一dài代cái才。chū初wén闻zhāo招gōng工yí疑fēi非zhēn真，qún群qǐ起duó夺lù路jì技fēn纷fēn纷。bù不kān堪guī归xīn心jí急sì似huǒ火，yóu犹zì自qiáng强shuō说yào要zhā扎gēn根。zhuī追chá查sān三dài代lùn论xuè血tǒng统，cuò错tóu投hēi黑tāi胎zuì罪shēn深zhòng重。jīn今nián年rěn忍rǔ辱fù复míng明nián年，hé和lèi泪hé和xuè血hé和huáng惶kǒng恐。gū孤yǐng影cán残yuè月yè夜máng茫máng茫，cǐ此shí时tòng痛chè彻bǎi百huí回cháng肠。míng冥míng冥cāng苍tiān天hū呼bù不yīng应，kě可lián怜mí迷tú途yī一gāo羔yáng羊。èr二shí十nián年jiān间rú如shǎn闪diàn电，qián乾kūn坤jǐ几dù度fēng风yún云biàn变。dāng当shí时làng浪màn漫shào少nián年láng郎，duì对jìng镜àn黯rán然wén纹shēng生miàn面。gè个rén人chén沉fú浮hé何zú足yán言，qiě且xǐ喜guó国yùn运fù复běn本yuán原。huǎng谎yán言tuī推fān翻bǎi百fèi废xīng兴，cóng从jīn今zài再zhèn振mín民zú族hún魂。shén神zhōu州gǎi改gé革qǐ起fēng风léi雷，huāng荒táng唐suì岁yuè月qù去bù不huí回。wéi惟yǒu有jiù旧shì事zhǎng长xiàng相yì忆，měi每nián年jīn今rì日yī一pái徘huái徊。