扑面朔风寒峭，悄然倚堞，堞已凝霜。窘促南来，衣薄不敌秋凉。巨龙伏、蟠霄夭矫，层嶂叠、塞草迷茫。久相望，渺冥空阔，孤隼高翔。彷徨。雄关百丈，坚城万里，千载流光。抚石犹闻，孟姜啼断戍人肠。凭谁问、血泥成紫，剩几度、旧垒残阳。固金汤，最需强本，岂在修墙？
pū扑miàn面shuò朔fēng风hán寒qiào峭，qiǎo悄rán然yǐ倚dié堞，dié堞yǐ已níng凝shuāng霜。jiǒng窘cù促nán南lái来，yī衣báo薄bù不dí敌qiū秋liáng凉。jù巨lóng龙fú伏、pán蟠xiāo霄yāo夭jiǎo矫，céng层zhàng嶂dié叠、sāi塞cǎo草mí迷máng茫。jiǔ久xiāng相wàng望，miǎo渺míng冥kōng空kuò阔，gū孤sǔn隼gāo高xiáng翔。páng彷huáng徨。xióng雄guān关bǎi百zhàng丈，jiān坚chéng城wàn万lǐ里，qiān千zǎi载liú流guāng光。fǔ抚shí石yóu犹wén闻，mèng孟jiāng姜tí啼duàn断shù戍rén人cháng肠。píng凭shuí谁wèn问、xuè血ní泥chéng成zǐ紫，shèng剩jǐ几dù度、jiù旧lěi垒cán残yáng阳。gù固jīn金tāng汤，zuì最xū需qiáng强běn本，qǐ岂zài在xiū修qiáng墙？