园田辟高处，因势成池台。烟村三两家，门户当山开。白云在怀抱，竹石相摩挨。我非避秦人，小住亦悠哉。行止无拘管，交游忘形骸。有时采溪毛，赤足凌尘埃。有时听林鸟，枕手卧莓苔。偶然过瓜田，纳履期人猜。田翁见我趣，憨笑如童孩。眉间上古风，仿佛生蓬莱。因缘得如此，万物皆朋侪。向晚扶醉归，独坐宣幽怀。明月不需约，虚窗还自来。
yuán园tián田bì辟gāo高chù处，yīn因shì势chéng成chí池tái台。yān烟cūn村sān三liǎng两jiā家，mén门hù户dāng当shān山kāi开。bái白yún云zài在huái怀bào抱，zhú竹shí石xiāng相mó摩āi挨。wǒ我fēi非bì避qín秦rén人，xiǎo小zhù住yì亦yōu悠zāi哉。xíng行zhǐ止wú无jū拘guǎn管，jiāo交yóu游wàng忘xíng形hái骸。yǒu有shí时cǎi采xī溪máo毛，chì赤zú足líng凌chén尘āi埃。yǒu有shí时tīng听lín林niǎo鸟，zhěn枕shǒu手wò卧méi莓tái苔。ǒu偶rán然guò过guā瓜tián田，nà纳lǚ履qī期rén人cāi猜。tián田wēng翁jiàn见wǒ我qù趣，hān憨xiào笑rú如tóng童hái孩。méi眉jiān间shàng上gǔ古fēng风，fǎng仿fú佛shēng生péng蓬lái莱。yīn因yuán缘dé得rú如cǐ此，wàn万wù物jiē皆péng朋chái侪。xiàng向wǎn晚fú扶zuì醉guī归，dú独zuò坐xuān宣yōu幽huái怀。míng明yuè月bù不xū需yuē约，xū虚chuāng窗huán还zì自lái来。