塔隐长林杪。漱流泉、兰香蕙馥，雾迷烟绕。如此高僧如此地，未许蜂喧蝶闹。问可许，吾侪歌啸？我亦曾经沧海客，避芳丛，欲遁空空道。奈孽障，总难扫。灵前稽首神飞袅。最钦迟、松筠气节，水云襟抱。万斛才情无着处，付与吟笺画稿。更谱入，泠泠琴操。忏尽风怀禅室冷，对青灯，血黯红心草。终古恨，几时了？
tǎ塔yǐn隐cháng长lín林miǎo杪。shù漱liú流quán泉、lán兰xiāng香huì蕙fù馥，wù雾mí迷yān烟rào绕。rú如cǐ此gāo高sēng僧rú如cǐ此dì地，wèi未xǔ许fēng蜂xuān喧dié蝶nào闹。wèn问kě可xǔ许，wú吾chái侪gē歌xiào啸？wǒ我yì亦céng曾jīng经cāng沧hǎi海kè客，bì避fāng芳cóng丛，yù欲dùn遁kōng空kōng空dào道。nai奈niè孽zhàng障，zǒng总nán难sǎo扫。líng灵qián前qǐ稽shǒu首shén神fēi飞niǎo袅。zuì最qīn钦chí迟、sōng松yún筠qì气jié节，shuǐ水yún云jīn襟bào抱。wàn万hú斛cái才qíng情wú无zhù著chǔ处，fù付yǔ与yín吟jiān笺huà画gǎo稿。gēng更pǔ谱rù入，líng泠líng泠qín琴cāo操。chàn忏jìn尽fēng风huái怀chán禅shì室lěng冷，duì对qīng青dēng灯，xuè血àn黯hóng红xīn心cǎo草。zhōng终gǔ古hèn恨，jǐ几shí时liǎo了？