吴山古寺寒松直，老鹤巢居最上头。惟爱月明中夜后，一声清唳满山愁。老嫌俗客来相访，独泛孤舟溪上游。夜宿芦华赏明月，应无闲事挂心头。老来无事掩柴扉，林下闲闲何所为。莫道茅庵无一物，窗前片片白云飞。野老欣欣任自然，斋馀无事玩林泉。门前竟日无人到，夜对乔松月在天。年老醒醒神更清，夜深幽室诵莲经。儿孙睡觉应嫌我，石版时敲四五声。老拙懒陪尘俗客，茅堂挣坐复安眠。林间莫道无看待，松竹溪山在目前。岩前松竹两三株，日炙风吹渐已枯。叶落纵横人不扫，清声犹自响朝晡。因观杨柳垂青眼，始觉人间春到来。遥望南山雪消尽，寒梅犹有一枝开。
wú吴shān山gǔ古sì寺hán寒sōng松zhí直，lǎo老hè鹤cháo巢jū居zuì最shàng上tou头。wéi惟ài爱yuè月míng明zhōng中yè夜hòu后，yī一shēng声qīng清lì唳mǎn满shān山chóu愁。lǎo老xián嫌sú俗kè客lái来xiāng相fǎng访，dú独fàn泛gū孤zhōu舟xī溪shàng上yóu游。yè夜sù宿lú芦huá华shǎng赏míng明yuè月，yīng应wú无xián闲shì事guà挂xīn心tóu头。lǎo老lái来wú无shì事yǎn掩chái柴fēi扉，lín林xià下xián闲xián闲hé何suǒ所wéi为。mò莫dào道máo茅ān庵wú无yī一wù物，chuāng窗qián前piàn片piàn片bái白yún云fēi飞。yě野lǎo老xīn欣xīn欣rèn任zì自rán然，zhāi斋yú馀wú无shì事wán玩lín林quán泉。mén门qián前jìng竟rì日wú无rén人dào到，yè夜duì对qiáo乔sōng松yuè月zài在tiān天。nián年lǎo老xǐng醒xǐng醒shén神gēng更qīng清，yè夜shēn深yōu幽shì室sòng诵lián莲jīng经。ér儿sūn孙shuì睡jiào觉yīng应xián嫌wǒ我，shí石bǎn版shí时qiāo敲sì四wǔ五shēng声。lǎo老zhuō拙lǎn懒péi陪chén尘sú俗kè客，máo茅táng堂zhèng挣zuò坐fù复ān安mián眠。lín林jiān间mò莫dào道wú无kàn看dài待，sōng松zhú竹xī溪shān山zài在mù目qián前。yán岩qián前sōng松zhú竹liǎng两sān三zhū株，rì日zhì炙fēng风chuī吹jiàn渐yǐ已kū枯。yè叶luò落zòng纵héng横rén人bù不sǎo扫，qīng清shēng声yóu犹zì自xiǎng响cháo朝bū晡。yīn因guān观yáng杨liǔ柳chuí垂qīng青yǎn眼，shǐ始jué觉rén人jiān间chūn春dào到lái来。yáo遥wàng望nán南shān山xuě雪xiāo消jìn尽，hán寒méi梅yóu犹yǒu有yī一zhī枝kāi开。