尘世有衰荣，山林何损益。一身常晏如，于以养精魄。渴则饮清泉，饥则煮白石。自爱同闲云，散诞无留迹。山林与朝市，自昔分两歧。势利几倾夺，道人犹未知。唯爱八还经，展卷时读之。是亦遮眼尔，不作文字痴。旧无卓锥地，今者亦忘锥。中心子无着，清净如流离。野猿偶然来，问我何所为。道我此意真，长啸不相疑。
chén尘shì世yǒu有shuāi衰róng荣，shān山lín林hé何sǔn损yì益。yī一shēn身cháng常yàn晏rú如，yú于yǐ以yǎng养jīng精pò魄。kě渴zé则yǐn饮qīng清quán泉，jī饥zé则zhǔ煮bái白shí石。zì自ài爱tóng同xián閒yún云，sǎn散dàn诞wú无liú留jì迹。shān山lín林yǔ与cháo朝shì市，zì自xī昔fēn分liǎng两qí歧。shì势lì利jī几qīng倾duó夺，dào道rén人yóu犹wèi未zhī知。wéi唯ài爱bā八hái还jīng经，zhǎn展juǎn卷shí时dú读zhī之。shì是yì亦zhē遮yǎn眼ěr尔，bù不zuò作wén文zì字chī痴。jiù旧wú无zhuō卓zhuī锥dì地，jīn今zhě者yì亦wàng忘zhuī锥。zhōng中xīn心zǐ子wú无zhù著，qīng清jìng净rú如liú流lí离。yě野yuán猿ǒu偶rán然lái来，wèn问wǒ我hé何suǒ所wéi为。dào道wǒ我cǐ此yì意zhēn真，cháng长xiào啸bù不xiāng相yí疑。