恃险不能久，六朝今已亡。山形象龙虎，宫地牧牛羊。江上鸥无数，城中草自长。临流邀月饮，莫挂一毫芒。金陵逢晓雪，撩乱逗云来。已失乌衣巷，还成白玉台。山盘犹隐见，江转似昭回。一听高楼笛，依稀认落梅。每入秦淮口，风波更不忧。重看后庭树，还起旧时愁。故老都无有，遗踪莫可求。何人能识意，白鹭在寒洲。
shì恃xiǎn险bù不néng能jiǔ久，liù六cháo朝jīn今yǐ已wáng亡。shān山xíng形xiàng象lóng龙hǔ虎，gōng宫dì地mù牧niú牛yáng羊。jiāng江shàng上ōu鸥wú无shù数，chéng城zhōng中cǎo草zì自cháng长。lín临liú流yāo邀yuè月yǐn饮，mò莫guà挂yī一háo毫máng芒。jīn金líng陵féng逢xiǎo晓xuě雪，liáo撩luàn乱dòu逗yún云lái来。yǐ已shī失wū乌yī衣xiàng巷，huán还chéng成bái白yù玉tái台。shān山pán盘yóu犹yǐn隐jiàn见，jiāng江zhuǎn转sì似zhāo昭huí回。yī一tīng听gāo高lóu楼dí笛，yī依xī稀rèn认luò落méi梅。měi每rù入qín秦huái淮kǒu口，fēng风bō波gēng更bù不yōu忧。zhòng重kàn看hòu后tíng庭shù树，huán还qǐ起jiù旧shí时chóu愁。gù故lǎo老dōu都wú无yǒu有，yí遗zōng踪mò莫kě可qiú求。hé何rén人néng能shí识yì意，bái白lù鹭zài在hán寒zhōu洲。