一纸书来遂隔年，江湖远地水连天。纷纷横路又逢此，凛凛岁寒嗟独然。学道终期世勋业，抄经暂了佛因缘。白头下士重来拜，依旧鸥汀鹭渚边。不上龙门五过秋，袖诗还是觅扁舟。胡然贫病祇如昔，听尔行藏随所由。未厌室人能我谪，故防知己作公羞。孟郊五十酸寒尉，想见溧阳神尚游。
yī一zhǐ纸shū书lái来suí遂gé隔nián年，jiāng江hú湖yuǎn远dì地shuǐ水lián连tiān天。fēn纷fēn纷héng横lù路yòu又féng逢cǐ此，lǐn凛lǐn凛suì岁hán寒jiē嗟dú独rán然。xué学dào道zhōng终qī期shì世xūn勋yè业，chāo抄jīng经zàn暂liǎo了fó佛yīn因yuán缘。bái白tóu头xià下shì士chóng重lái来bài拜，yī依jiù旧ōu鸥tīng汀lù鹭zhǔ渚biān边。bù不shàng上lóng龙mén门wǔ五guò过qiū秋，xiù袖shī诗hái还shì是mì觅piān扁zhōu舟。hú胡rán然pín贫bìng病zhǐ祇rú如xī昔，tīng听ěr尔xíng行cáng藏suí随suǒ所yóu由。wèi未yàn厌shì室rén人néng能wǒ我zhé谪，gù故fáng防zhī知jǐ己zuō作gōng公xiū羞。mèng孟jiāo郊wǔ五shí十suān酸hán寒wèi尉，xiǎng想jiàn见lì溧yáng阳shén神shàng尚yóu游。