困来禁不住，一动亦悠然。家事青山外，春心白发前。逢人相问岁，为客又开年。得醉梅花下，何妨就石眠。梅花草屋边，好景得天然。梦境闲为上，归途倦莫前。无情推醉石，有分是流年。已约重来日，白云留醉眠。
kùn困lái来jīn禁bú不zhù住，yī一dòng动yì亦yōu悠rán然。jiā家shì事qīng青shān山wài外，chūn春xīn心bái白fà发qián前。féng逢rén人xiāng相wèn问suì岁，wéi为kè客yòu又kāi开nián年。dé得zuì醉méi梅huā花xià下，hé何fáng妨jiù就shí石mián眠。méi梅huā花cǎo草wū屋biān边，hǎo好jǐng景dé得tiān天rán然。mèng梦jìng境xián閒wéi为shàng上，guī归tú途juàn倦mò莫qián前。wú无qíng情tuī推zuì醉shí石，yǒu有fèn分shì是liú流nián年。yǐ已yuē约chóng重lái来rì日，bái白yún云liú留zuì醉mián眠。