诸李辞章推李白，向来蜀道赋噫吁。房陵山险犹如许，石穴巴邛定不诬。昔上瞿塘滟预堆，盘涡如井放船开。山行欢喜今非错，备见梢濆撇漩来。十里髻鬟谁绾结，半天苍翠自嶙峋。教儿莫惮依山住，阔领裁衣尽土人。病肺还孤竹叶青，小园春去尚深扃。春衫红药强相比，婢子可怜无性灵。
zhū诸lǐ李cí辞zhāng章tuī推lǐ李bái白，xiàng向lái来shǔ蜀dào道fù赋yī噫xū吁。fáng房líng陵shān山xiǎn险yóu犹rú如xǔ许，shí石xué穴bā巴qióng邛dìng定bù不wū诬。xī昔shàng上qú瞿táng塘yàn滟yù预duī堆，pán盘wō涡rú如jǐng井fàng放chuán船kāi开。shān山xíng行huān欢xǐ喜jīn今fēi非cuò错，bèi备jiàn见shāo梢fén濆piē撇xuán漩lái来。shí十lǐ里jì髻huán鬟shuí谁wǎn绾jié结，bàn半tiān天cāng苍cuì翠zì自lín嶙xún峋。jiāo教ér儿mò莫dàn惮yī依shān山zhù住，kuò阔lǐng领cái裁yī衣jìn尽tǔ土rén人。bìng病fèi肺huán还gū孤zhú竹yè叶qīng青，xiǎo小yuán园chūn春qù去shàng尚shēn深jiōng扃。chūn春shān衫hóng红yào药qiáng强xiāng相bǐ比，bì婢zǐ子kě可lián怜wú无xìng性líng灵。