窗暗窗明昏又晓。百岁光阴，老去难重少。四十归来犹赖早。浮名浮利都经了。时把青铜闲自照。华发苍颜，一任傍人笑。不会参禅并学道。但知心下无烦恼。燕去莺来春又到。花落花开，几度池塘草。歌舞筵中人易老。闭门打坐安闲好。败意常多如意少。着甚来由，入闹寻烦恼。千古是非浑忘了。有时独自掀髯笑。
chuāng窗àn暗chuāng窗míng明hūn昏yòu又xiǎo晓。bǎi百suì岁guāng光yīn阴，lǎo老qù去nán难zhòng重shǎo少。sì四shí十guī归lái来yóu犹lài赖zǎo早。fú浮míng名fú浮lì利dū都jīng经liǎo了。shí时bǎ把qīng青tóng铜xián闲zì自zhào照。huá华fà发cāng苍yán颜，yī一rèn任bàng傍rén人xiào笑。bú不huì会cān参chán禅bìng并xué学dào道。dàn但zhī知xīn心xià下wú无fán烦nǎo恼。yàn燕qù去yīng莺lái来chūn春yòu又dào到。huā花luò落huā花kāi开，jǐ几dù度chí池táng塘cǎo草。gē歌wǔ舞yàn筵zhōng中rén人yì易lǎo老。bì闭mén门dǎ打zuò坐ān安xián闲hǎo好。bài败yì意cháng常duō多rú如yì意shǎo少。zhù著shèn甚lái来yóu由，rù入nào闹xún寻fán烦nǎo恼。qiān千gǔ古shì是fēi非hún浑wàng忘liǎo了。yǒu有shí时dú独zì自xiān掀rán髯xiào笑。