凉飙起屋角，微云天际来。摵摵荷上雨，冉冉自阳台。轩窗积馀润，竹树绝纤埃。懒放事幽屏，柴扉为谁开。肥遁病使然，黄门岂负哉。可怜南巷翁，携鱼柳贯腮。饷我共杯盏，眷焉久徘徊。凭虚耳热后，褰裳望蓬莱。
liáng凉biāo飙qǐ起wū屋jiǎo角，wēi微yún云tiān天jì际lái来。sè摵sè摵hé荷shàng上yǔ雨，rǎn冉rǎn冉zì自yáng阳tái台。xuān轩chuāng窗jī积yú馀rùn润，zhú竹shù树jué绝xiān纤āi埃。lǎn懒fàng放shì事yōu幽píng屏，chái柴fēi扉wéi为shuí谁kāi开。féi肥dùn遁bìng病shǐ使rán然，huáng黄mén门qǐ岂fù负zāi哉。kě可lián怜nán南xiàng巷wēng翁，xié携yú鱼liǔ柳guàn贯sāi腮。xiǎng饷wǒ我gòng共bēi杯zhǎn盏，juàn眷yān焉jiǔ久pái徘huái徊。píng凭xū虚ěr耳rè热hòu后，qiān褰cháng裳wàng望péng蓬lái莱。