徐夫子，能谈经。不学俗儒事章句，白首役役劳骸形。我尝洗耳听其说，寒泉漱玉声珑玲。十年茅塞一朝拔，四体自豫神安宁。交游得君已恨晚，历阳几日同醉醒。新诗百韵忽赠我，满纸落落排明星。使我目睛眩，又若遭雷霆。自愧久灭没，安足烦褒称。李翰林，杜工部，格新句老无今古。我驱弱力谩继之，发词寄兴良辛苦。几欲攀天门，击天鼓，女娲有志终难补。低头帖耳逐驽骀，倒着青衫走尘土。东风吹破江头春，绿杨红杏能笑人。狂来且尽一壶酒，世无贺老谁相亲。君今别我又远适，锦帆千丈迷空碧。飘然去意凌昆仑，自古雄豪少知识。我亦从今不复言，静看澄江浸寒璧。
xú徐fū夫zǐ子，néng能tán谈jīng经。bù不xué学sú俗rú儒shì事zhāng章jù句，bái白shǒu首yì役yì役láo劳hái骸xíng形。wǒ我cháng尝xǐ洗ěr耳tīng听qí其shuō说，hán寒quán泉shù漱yù玉shēng声lóng珑líng玲。shí十nián年máo茅sè塞yī一zhāo朝bá拔，sì四tǐ体zì自yù豫shén神ān安níng宁。jiāo交yóu游de得jūn君yǐ已hèn恨wǎn晚，lì历yáng阳jī几rì日tóng同zuì醉xǐng醒。xīn新shī诗bǎi百yùn韵hū忽zèng赠wǒ我，mǎn满zhǐ纸luò落luò落pái排míng明xīng星。shǐ使wǒ我mù目jīng睛xuàn眩，yòu又ruò若zāo遭léi雷tíng霆。zì自kuì愧jiǔ久miè灭mò没，ān安zú足fán烦bāo褒chēng称。lǐ李hàn翰lín林，dù杜gōng工bù部，gé格xīn新jù句lǎo老wú无jīn今gǔ古。wǒ我qū驱ruò弱lì力màn谩jì继zhī之，fā发cí词jì寄xīng兴liáng良xīn辛kǔ苦。jī几yù欲pān攀tiān天mén门，jī击tiān天gǔ鼓，nǚ女wā娲yǒu有zhì志zhōng终nán难bǔ补。dī低tóu头tiē帖ěr耳zhú逐nú驽tái骀，dǎo倒zhe着qīng青shān衫zǒu走chén尘tǔ土。dōng东fēng风chuī吹pò破jiāng江tóu头chūn春，lǜ绿yáng杨hóng红xìng杏néng能xiào笑rén人。kuáng狂lái来qiě且jìn尽yī一hú壶jiǔ酒，shì世wú无hè贺lǎo老shuí谁xiāng相qīn亲。jūn君jīn今bié别wǒ我yòu又yuǎn远shì适，jǐn锦fān帆qiān千zhàng丈mí迷kōng空bì碧。piāo飘rán然qù去yì意líng凌kūn昆lún崙，zì自gǔ古xióng雄háo豪shǎo少zhī知shí识。wǒ我yì亦cóng从jīn今bù不fù复yán言，jìng静kàn看chéng澄jiāng江jìn浸hán寒bì璧。