苍山冻云犹未消，君骑瘦马来飘飘。入门下马与我语，琅琅满室鸣箫韶。一官初得遭猛守，十年困辱朱颜凋。恨无田园即长往，醉卧白日歌唐尧。去干斗粟活妻子，谁念尘滓污琼瑶。相逢太息不能已，解衣贳酒愁魂消。红梅零落雪霜洗，苍雁蹭蹬狐狸蹻。男儿功名顾有命，太公七十方渔樵。否极泰来如覆手，阔步自此凌烟霄。侧闻丞相开东阁，肯使斯人重折腰。
cāng苍shān山dòng冻yún云yóu犹wèi未xiāo消，jūn君qí骑shòu瘦mǎ马lái来piāo飘piāo飘。rù入mén门xià下mǎ马yǔ与wǒ我yǔ语，láng琅láng琅mǎn满shì室míng鸣xiāo箫sháo韶。yī一guān官chū初dé得zāo遭měng猛shǒu守，shí十nián年kùn困rǔ辱zhū朱yán颜diāo凋。hèn恨wú无tián田yuán园jí即cháng长wǎng往，zuì醉wò卧bái白rì日gē歌táng唐yáo尧。qù去gān干dǒu斗sù粟huó活qī妻zǐ子，shuí谁niàn念chén尘zǐ滓wū污qióng琼yáo瑶。xiāng相féng逢tài太xī息bù不néng能yǐ已，jiě解yī衣shì贳jiǔ酒chóu愁hún魂xiāo消。hóng红méi梅líng零luò落xuě雪shuāng霜xǐ洗，cāng苍yàn雁cèng蹭dèng蹬hú狐lí狸jué蹻。nán男ér儿gōng功míng名gù顾yǒu有mìng命，tài太gōng公qī七shí十fāng方yú渔qiáo樵。pǐ否jí极tài泰lái来rú如fù覆shǒu手，kuò阔bù步zì自cǐ此líng凌yān烟xiāo霄。cè侧wén闻chéng丞xiàng相kāi开dōng东gé阁，kěn肯shǐ使sī斯rén人zhòng重zhé折yāo腰。