北风飘飘天作恶，枯木已无叶可落。寒溪溅溅声迫人，岁聿云莫惨不乐。此时陈子乃弃我，归将索绹亟乘屋。吾室尚潭潭，留君欲晤谈。掉头去不顾，明发解征骖。君来久相从，知我无所堪。好学勇如虎，读书青出蓝。有疑必考击，无奥不穷探。愧无洪钟响，十不答二三。慨予方食贫，予腹岂屡厌。藜羹稀糁芼，寒菹薄醯盐。虽欲苦留君，俎豆无加添。从来婚友闲，恩义亦云兼。草枯方兀兀，麦秀待渐渐。绿发佳少年，回首垂白髯。进德失盛时，时宁为人淹。经纶自封植，岂不如春蚕。此地决矣戒童仆，归旁南陔种兰菊。旅床夜夜悲蛩螀，行色村中异风俗。青灯白酒留故人，莫爱一醉至晓角。
běi北fēng风piāo飘piāo飘tiān天zuò作è恶，kū枯mù木yǐ已wú无yè叶kě可luò落。hán寒xī溪jiān溅jiān溅shēng声pò迫rén人，suì岁yù聿yún云mò莫cǎn惨bù不lè乐。cǐ此shí时chén陈zǐ子nǎi乃qì弃wǒ我，guī归jiāng将suǒ索táo绹jí亟chéng乘wū屋。wú吾shì室shàng尚tán潭tán潭，liú留jūn君yù欲wù晤tán谈。diào掉tóu头qù去bù不gù顾，míng明fā发jiě解zhēng征cān骖。jūn君lái来jiǔ久xiāng相cóng从，zhī知wǒ我wú无suǒ所kān堪。hào好xué学yǒng勇rú如hǔ虎，dú读shū书qīng青chū出lán蓝。yǒu有yí疑bì必kǎo考jī击，wú无ào奥bù不qióng穷tàn探。kuì愧wú无hóng洪zhōng钟xiǎng响，shí十bù不dá答èr二sān三。kǎi慨yú予fāng方shí食pín贫，yú予fù腹qǐ岂lǚ屡yàn厌。lí藜gēng羹xī稀sǎn糁máo芼，hán寒zū菹báo薄xī醯yán盐。suī虽yù欲kǔ苦liú留jūn君，zǔ俎dòu豆wú无jiā加tiān添。cóng从lái来hūn婚yǒu友xián閒，ēn恩yì义yì亦yún云jiān兼。cǎo草kū枯fāng方wū兀wū兀，mài麦xiù秀dài待jiàn渐jiàn渐。lǜ绿fā发jiā佳shào少nián年，huí回shǒu首chuí垂bái白rán髯。jìn进dé德shī失shèng盛shí时，shí时níng宁wéi为rén人yān淹。jīng经lún纶zì自fēng封zhí植，qǐ岂bù不rú如chūn春cán蚕。cǐ此dì地jué决yǐ矣jiè戒tóng童pú仆，guī归páng旁nán南gāi陔zhǒng种lán兰jú菊。lǚ旅chuáng床yè夜yè夜bēi悲qióng蛩jiāng螀，xíng行sè色cūn村zhōng中yì异fēng风sú俗。qīng青dēng灯bái白jiǔ酒liú留gù故rén人，mò莫ài爱yī一zuì醉zhì至xiǎo晓jiǎo角。