水有萦纡何自来，竹能森爽为谁栽。山僧乞饭朝一出，幽子题诗日几回。故鹤未妨频有客，骑驴正尔独寻梅。得闲且尽幽居趣，顾我初无当世才。
shuǐ水yǒu有yíng萦yū纡hé何zì自lái来，zhú竹néng能sēn森shuǎng爽wéi为shuí谁zāi栽。shān山sēng僧qǐ乞fàn饭zhāo朝yī一chū出，yōu幽zǐ子tí题shī诗rì日jī几huí回。gù故hè鹤wèi未fáng妨pín频yǒu有kè客，qí骑lǘ驴zhèng正ěr尔dú独xún寻méi梅。dé得xián閒qiě且jìn尽yōu幽jū居qù趣，gù顾wǒ我chū初wú无dàng当shì世cái才。