乞得闲身入钓台，柳眉舒尽见桃腮。山中历日花开落，物外交朋鹤去来。更展书窗延竹影，剩翻隙地长梅栽。春寒无赖欺霜履，健倒应愁破绿苔。
qǐ乞dé得xián闲shēn身rù入diào钓tái台，liǔ柳méi眉shū舒jìn尽jiàn见táo桃sāi腮。shān山zhōng中lì历rì日huā花kāi开luò落，wù物wài外jiāo交péng朋hè鹤qù去lái来。gēng更zhǎn展shū书chuāng窗yán延zhú竹yǐng影，shèng剩fān翻xì隙dì地cháng长méi梅zāi栽。chūn春hán寒wú无lài赖qī欺shuāng霜lǚ履，jiàn健dǎo倒yīng应chóu愁pò破lǜ绿tái苔。