唐尧茹藜藿，民俗犹忧深。晋国壮山川，羌虏皆外禽。宸心敬折狱，使节慎所临。夫君台阁旧，空老翰墨林。松柏饱岁寒，雕鹗候秋阴。揽辔上太行，北风爽烦襟。当令桑枣地，愁叹为讴吟。二江带双流，三峨耸危岑。何时早归耕，杖屦日相寻。
táng唐yáo尧rú茹lí藜huò藿，mín民sú俗yóu犹yōu忧shēn深。jìn晋guó国zhuàng壮shān山chuān川，qiāng羌lǔ虏jiē皆wài外qín禽。chén宸xīn心jìng敬shé折yù狱，shǐ使jié节shèn慎suǒ所lín临。fū夫jūn君tái台gé阁jiù旧，kōng空lǎo老hàn翰mò墨lín林。sōng松bǎi柏bǎo饱suì岁hán寒，diāo雕è鹗hòu候qiū秋yīn阴。lǎn揽pèi辔shàng上tài太xíng行，běi北fēng风shuǎng爽fán烦jīn襟。dāng当lìng令sāng桑zǎo枣dì地，chóu愁tàn叹wéi为ōu讴yín吟。èr二jiāng江dài带shuāng双liú流，sān三é峨sǒng耸wēi危cén岑。hé何shí时zǎo早guī归gēng耕，zhàng杖jù屦rì日xiāng相xún寻。