黑花一衔蝉，畜之今几年。捕攫奔走捷，巧黠乃其天。一脔亦割啖，分与眠席眠。迩来主人出，出久厨无烟。罄室鼠辈少，时得聊自延。不就邻妇呼，宁饥肯垂涎。夜寒身无栖，灶窟恬馀暄。灰染突尘涴，毛色非旧鲜。主人来归初，绕室如诉冤。旁人固不解，主人当知怜。云何云可恶，恶彼身挛拳。依随行坐闲，呵叱加笞鞭。不念昔可爱，惟恶今非前。本来是一物，色改爱遂迁。吁嗟乎猫乎，岂独于猫然。人于夫妇闲，情义亦罕全。花颜少年时，偎倚心相缠。皤皤白发垂，相丑亦相妍。吁嗟乎人乎，有耳听我言。人生七十稀，能得几时安。毋以私自贼，同室操戈鋋。举案与齐眉，当如孟光贤。糟糠不下堂，当与宋弘肩。不然祇自苦，于我何益焉。我赋我妇读，一笑愿不愆。
hēi黑huā花yī一xián衔chán蝉，xù畜zhī之jīn今jī几nián年。bǔ捕jué攫bēn奔zǒu走jié捷，qiǎo巧xiá黠nǎi乃qí其tiān天。yī一luán脔yì亦gē割dàn啖，fēn分yǔ与mián眠xí席mián眠。ěr迩lái来zhǔ主rén人chū出，chū出jiǔ久chú厨wú无yān烟。qìng罄shì室shǔ鼠bèi辈shǎo少，shí时dé得liáo聊zì自yán延。bù不jiù就lín邻fù妇hū呼，níng宁jī饥kěn肯chuí垂xián涎。yè夜hán寒shēn身wú无qī栖，zào灶kū窟tián恬yú馀xuān暄。huī灰rǎn染tū突chén尘wǎn涴，máo毛sè色fēi非jiù旧xiān鲜。zhǔ主rén人lái来guī归chū初，rào绕shì室rú如sù诉yuān冤。páng旁rén人gù固bù不jiě解，zhǔ主rén人dāng当zhī知lián怜。yún云hé何yún云kě可wù恶，è恶bǐ彼shēn身luán挛quán拳。yī依suí随xíng行zuò坐xián閒，hē呵chì叱jiā加chī笞biān鞭。bù不niàn念xī昔kě可ài爱，wéi惟è恶jīn今fēi非qián前。běn本lái来shì是yī一wù物，sè色gǎi改ài爱suí遂qiān迁。yù吁jiē嗟hū乎māo猫hū乎，qǐ岂dú独yú于māo猫rán然。rén人yú于fū夫fù妇xián閒，qíng情yì义yì亦hǎn罕quán全。huā花yán颜shào少nián年shí时，wēi偎yǐ倚xīn心xiāng相chán缠。pó皤pó皤bái白fà发chuí垂，xiāng相chǒu丑yì亦xiāng相yán妍。yù吁jiē嗟hū乎rén人hū乎，yǒu有ěr耳tīng听wǒ我yán言。rén人shēng生qī七shí十xī稀，néng能dé得jǐ几shí时ān安。wú毋yǐ以sī私zì自zéi贼，tóng同shì室cāo操gē戈chán鋋。jǔ举àn案yǔ与qí齐méi眉，dāng当rú如mèng孟guāng光xián贤。zāo糟kāng糠bù不xià下táng堂，dāng当yǔ与sòng宋hóng弘jiān肩。bù不rán然zhǐ祇zì自kǔ苦，yú于wǒ我hé何yì益yān焉。wǒ我fù赋wǒ我fù妇dú读，yī一xiào笑yuàn愿bù不qiān愆。