墙厚不盈咫，人间隔蓬莱。高柳唤客游，我辈御风来。坐久落日尽，澹澹池光开。白云行水中，一笑三徘徊。鸭儿轻岁月，不受急景催。试作弄篙惊，徐去首不回。无心与境接，偶遇信悠哉。再来知何似，有句端难裁。
qiáng墙hòu厚bù不yíng盈zhǐ咫，rén人jiān间gé隔péng蓬lái莱。gāo高liǔ柳huàn唤kè客yóu游，wǒ我bèi辈yù御fēng风lái来。zuò坐jiǔ久luò落rì日jìn尽，dàn澹dàn澹chí池guāng光kāi开。bái白yún云xíng行shuǐ水zhōng中，yī一xiào笑sān三pái徘huái徊。yā鸭ér儿qīng轻suì岁yuè月，bù不shòu受jí急yǐng景cuī催。shì试zuò作nòng弄gāo篙jīng惊，xú徐qù去shǒu首bù不huí回。wú无xīn心yǔ与jìng境jiē接，ǒu偶yù遇xìn信yōu悠zāi哉。zài再lái来zhī知hé何sì似，yǒu有jù句duān端nán难cái裁。