晓寒生木枕，窗白梦难续。自起开柴扉，空庭立乔木。濛濛井气上，澹澹天容肃。尘心忽昭旷，何异居涧谷。学道审不遥，忍饥差已熟。皇天赐丰年，菜本如白玉。一简了百事，狡狯嗤颜歜。幽鸟行屋山，悠然寄吾目。
xiǎo晓hán寒shēng生mù木zhěn枕，chuāng窗bái白mèng梦nán难xù续。zì自qǐ起kāi开chái柴fēi扉，kōng空tíng庭lì立qiáo乔mù木。méng濛méng濛jǐng井qì气shàng上，dàn澹dàn澹tiān天róng容sù肃。chén尘xīn心hū忽zhāo昭kuàng旷，hé何yì异jū居jiàn涧gǔ谷。xué学dào道shěn审bù不yáo遥，rěn忍jī饥chà差yǐ已shóu熟。huáng皇tiān天cì赐fēng丰nián年，cài菜běn本rú如bái白yù玉。yī一jiǎn简liǎo了bǎi百shì事，jiǎo狡kuài狯chī嗤yán颜chù歜。yōu幽niǎo鸟xíng行wū屋shān山，yōu悠rán然jì寄wú吾mù目。