我家庐山下，绿竹常阴阴。春雷迸狂箨，万点群玉簪。别来经岁时，肌肉尘土侵。歘见此图面，醒然豁烦襟。方幅藏万里，环以青山岑。旁飞清泠泉，下有潇洒林。恍惚如梦到，杖筇听幽禽。欲投环堵室，浩渺忽难寻。人生谅自苦，一官泳蹄涔。摇尾争光华，岂知沧海深。虞卿衒白璧，季子夸黄金。贪得以忘我，具非贤达心。何如返乡国，坡坞穷差参。茅檐当天风，时听笙簧音。
wǒ我jiā家lú庐shān山xià下，lǜ绿zhú竹cháng常yīn阴yīn阴。chūn春léi雷bèng迸kuáng狂tuò箨，wàn万diǎn点qún群yù玉zān簪。bié别lái来jīng经suì岁shí时，jī肌ròu肉chén尘tǔ土qīn侵。xū歘jiàn见cǐ此tú图miàn面，xǐng醒rán然huō豁fán烦jīn襟。fāng方fú幅cáng藏wàn万lǐ里，huán环yǐ以qīng青shān山cén岑。páng旁fēi飞qīng清líng泠quán泉，xià下yǒu有xiāo潇sǎ洒lín林。huǎng恍hū惚rú如mèng梦dào到，zhàng杖qióng筇tīng听yōu幽qín禽。yù欲tóu投huán环dǔ堵shì室，hào浩miǎo渺hū忽nán难xún寻。rén人shēng生liàng谅zì自kǔ苦，yī一guān官yǒng泳tí蹄cén涔。yáo摇wěi尾zhēng争guāng光huá华，qǐ岂zhī知cāng沧hǎi海shēn深。yú虞qīng卿lóng衒bái白bì璧，jì季zǐ子kuā夸huáng黄jīn金。tān贪de得yǐ以wàng忘wǒ我，jù俱fēi非xián贤dá达xīn心。hé何rú如fǎn返xiāng乡guó国，pō坡wù坞qióng穷chà差cān参。máo茅yán檐dàng当tiān天fēng风，shí时tīng听shēng笙huáng簧yīn音。