锦帐为郎日，金门待诏时。杨宫先上赋，柏殿几连诗。瞬息琴歌断，凄凉箫挽悲。那堪霸陵岸，回首望京师。宅兆西陵上，平生雅志从。城临丹阙近，山望白云重。会葬知元伯，看碑识蔡邕。无由接神理，挥涕向青松。常时好宾客，永日对弦歌。是日归泉下，伤心无奈何。墓庭人已散，祭处鸟来过。碑石生苔藓，荣名岂复多。
jǐn锦zhàng帐wéi为láng郎rì日，jīn金mén门dài待zhào诏shí时。yáng杨gōng宫xiān先shàng上fù赋，bǎi柏diàn殿jī几lián连shī诗。shùn瞬xī息qín琴gē歌duàn断，qī凄liáng凉xiāo箫wǎn挽bēi悲。nà那kān堪bà霸líng陵àn岸，huí回shǒu首wàng望jīng京shī师。zhái宅zhào兆xī西líng陵shàng上，píng平shēng生yǎ雅zhì志cóng从。chéng城lín临dān丹quē阙jìn近，shān山wàng望bái白yún云zhòng重。huì会zàng葬zhī知yuán元bó伯，kàn看bēi碑shí识cài蔡yōng邕。wú无yóu由jiē接shén神lǐ理，huī挥tì涕xiàng向qīng青sōng松。cháng常shí时hǎo好bīn宾kè客，yǒng永rì日duì对xián弦gē歌。shì是rì日guī归quán泉xià下，shāng伤xīn心wú无nài奈hé何。mù墓tíng庭rén人yǐ已sàn散，jì祭chǔ处niǎo鸟lái来guò过。bēi碑shí石shēng生tái苔xiǎn藓，róng荣míng名qǐ岂fù复duō多。