翠壑风生万竹啼，清秋摇落怨凄凄。疏丛頫仰浑无定，鸣凤来时不得栖。玉宇风生秋满天，露华凉冷浸芝田。适来云表皋禽下，独立苍苔警不眠。淇水悠悠绿似苔，卫侯文雅亦贤才。可怜培养千年后，尽塞宣房更可哀。
cuì翠hè壑fēng风shēng生wàn万zhú竹tí啼，qīng清qiū秋yáo摇luò落yuàn怨qī凄qī凄。shū疏cóng丛fǔ頫yǎng仰hún浑wú无dìng定，míng鸣fèng凤lái来shí时bù不dé得qī栖。yù玉yǔ宇fēng风shēng生qiū秋mǎn满tiān天，lù露huá华liáng凉lěng冷jìn浸zhī芝tián田。shì适lái来yún云biǎo表gāo皋qín禽xià下，dú独lì立cāng苍tái苔jǐng警bù不mián眠。qí淇shuǐ水yōu悠yōu悠lǜ绿sì似tái苔，wèi卫hóu侯wén文yǎ雅yì亦xián贤cái才。kě可lián怜péi培yǎng养qiān千nián年hòu后，jìn尽sāi塞xuān宣fáng房gēng更kě可āi哀。