寒雨何时已，停云不肯开。难陪山简醉，空忆谪仙才。梅蕊枝枝发，幽禽日日来。可能无过我，真复要诗催。载酒无人到，山园昼掩门。泥深妨步屧，雨暗只空村。每忆文园渴，难忘北海尊。何当来就饮，听我抚桐孙。
hán寒yǔ雨hé何shí时yǐ已，tíng停yún云bù不kěn肯kāi开。nán难péi陪shān山jiǎn简zuì醉，kōng空yì忆zhé谪xiān仙cái才。méi梅ruǐ蕊zhī枝zhī枝fā发，yōu幽qín禽rì日rì日lái来。kě可néng能wú无guò过wǒ我，zhēn真fù复yào要shī诗cuī催。zǎi载jiǔ酒wú无rén人dào到，shān山yuán园zhòu昼yǎn掩mén门。ní泥shēn深fáng妨bù步xiè屧，yǔ雨àn暗zhī只kōng空cūn村。měi每yì忆wén文yuán园kě渴，nán难wàng忘běi北hǎi海zūn尊。hé何dāng当lái来jiù就yǐn饮，tīng听wǒ我fǔ抚tóng桐sūn孙。